 |
Fasnetspruch aus der Zeit um 1877 |
|
| |
|
„Bier her, Wi her und zwoa scharfi Messer |
|
de Ochse-Fritz und de Leie-Karl, des sind die größte Fresser“ |
| |
| Dä Narrävatter
ischt vergniägt, |
|
|
wenn er sini Kinder siät Narro |
| |
| Hansili du
Lumpähund, |
|
|
häscht nit g`wisst, wenn d`Fasnet kunnt, |
|
hettescht s`Mul mit Wasser g `riebä, |
|
wär der`s Geld im Beutel bliebä |
| |
| S`wohnt en
Gärtner i de Oberstadt, |
|
|
mer seid im nu dä Spitz. |
|
Ä Usred hät der gli parat |
|
Und au en fuulä Witz. |
| |
| D`Muskier vu
iserä Stadt, |
|
|
spieled s `Städtli uf und ab, |
|
doch scho bim zweitä Gläsli Bier, |
|
sind se schlapp we d`Kanonier. |
| |
| S`rengled,
s`rengled, dä Fines der fierd Mischt, |
|
|
gucket ä`mol des Männli a, we dreckig dass es sicht. |
| |
| Dä Bertsche
Franz, dä Bertsche Franz, |
|
|
der megsed ä fetti Su, |
|
der Narrärot des sänne dued |
|
und frißed si im Nu. |
| |
| Dä Mohre Franz
hät`s Hei verkauft |
|
|
Und Kühjä hät er faschtä lau. |
| |
| Dert obä a dem
Eck, |
|
|
do wohnt dä Hieslibeck |
|
der streckt dä Arsch zum Fenschter nus, |
|
mer mont des sei en Weck. |
|
Es ischt kon Weck, es ischt kon Weck, |
|
es ischt dä Arsch vum Hieslibeck. |
| |
|
Dert obä a dem Schiebästuhl, |
|
|
do wohnt diä Elis Nill, |
|
s`ganz Johr hät se dä Hexäschuß, |
| nu a dä
Fasnet ischt se duß. |
| |
|
Dä
Oskar ischt in Brunnä keit,
|
|
|
ech hanä herä plumpse |
|
hät in nit am Fueß verwischt, |
|
no wär der Siäch vertrunkä. |
| |
|
S`goht es Bur in Gartä und schießt,
|
|
|
buzzed s`Fiedlä mit Nesslä, s`bießt. |
|
Het er`s Krietli besser kennt, |
|
no he er s`Fiedlä nit verbrennt. |
| |
|
Hoorig, hoorig, hoorig ischt diä Katz
|
|
|
und wenn diä Katz nit hoorig ischt, |
|
dann fängt sie konne Mäuse nit. |
| |
|
Bortschtig, borschtig, borschtig isch diä Su
|
|
|
und wenn diä Su nit borschtig ischt, |
|
no giet si konni Leberwürscht. |
| |
|
Ä kleine Frau i dä Unterstadt,
|
|
|
diä fiächt di großä Hund |
|
und wenn si on vu wietem siäht, |
|
no kehrt sie wieder um. |
| |
|
Im Unterstädtli wohnt en Bur,
|
|
|
mer seid ihm nu dä Ehler, |
|
und hät er mol ä Ferzli g`lau, |
|
no ischt`t ihm wieder wehler. |
| |
|
Dä Notburga-Brunnä uf g`stellt ischt,
|
|
|
es dond sich alli freuä, |
|
en Autofahrer druf g`rast ischt, |
|
dä Schultes moß fascht schreiä. |
| |
|
Diä Herrä s`Schtuägäd sind so keck,
|
|
|
des ischt doch werklech wohr, |
|
wend schicke ihren Sondermüll, |
|
uf iseri schöni Boor. |
|
Mir wehre dies und sind nit still, |
|
mir wend kon Dreck und Sondermüll. |
|
D`Politiker wissed nut i und uns |
|
Und sind gar selli ploged, |
|
drum nemmed d`Narrä i euer Hus, |
|
diä saged allewil d `Wohred. |
| |
|
Im
Hecht isch`s immer g`müetlich g`sie
|
|
|
Dert hät mer kenne luschtig sie und
fierä. |
|
Jetzt machet diä a dä Fasnet zu, |
|
des ka ko
Su kapierä. (1998) |
| |
| |
|
nach oben |
